تا حكم كثير السفر را نداشته باشد . سؤال 65 . شخصى وطن او در شهرى مثل سميرم و محل سكونت او در شهر ديگر مثل اصفهان و محل كار او در شهرى مثل شهركرد است كه همه روز يا هر هفته چند روز از اصفهان به محل كار خود رفت و آمد مىكند آيا سفر اولى كه بايد نماز را شكسته بخواند و روزه را افطار كند بر فرض اينكه كثير السفر حكم كسى را داشته باشد كه شغل او سفر است مثل شوفر از وطن او حساب مىشود يا از محل سكونت او ؟ جواب : اين است كه سفر اول او از محل سكونت و يا محلى كه با قصد يا بى قصد ده روز در آنجا مانده حساب مىشود و اگر از وطن هم به محل كار مسافرت كند همين طور است و چون محل سكونت به نظر حقير حكم وطن را دارد اگر چه وطن نيست لازم نيست كه سفر اول او بعد از ده روز باشد . ترجمه به عربى : السفر الأول الذى يكون حكم كثير السفر فيه القصر يمكن أن يكون من الوطن أو من محل السكونة و المنزل الذى يكون به حكم الوطن و إن لم يكن وطناً أو من محل أقام فيه عشرة أيام سواء كان مع القصد أو بدونه و إن كان الأحوط استحباباً الجمع إذا لم يكن مع قصد العشرة . سؤال 66 . دانش آموزان ، دانشجويان ، معلمان ، سربازان و كارمندانى كه به جهت تحصيل ، سربازى و يا شغل و كار خود هفته‌اى يك روز يا بيشتر به مسافت شرعى 45 كيلومتر سفر مىكنند حكم نماز و روزه آنها چيست ؟ جواب : در غير سفر اول تمام كسانى كه در سؤال ذكر شده نمازشان تمام و روزه ايشان صحيح است در صورتى كه مدتى رفت و آمد آنها طول بكشد كه عرفاً بگويند سفر كار او شده است مثل دو ماه يا سه ماه يا بيشتر . و بايد دانست كه سفر شرعى به نظر اينجانب 48 كيلومتر رفتن و يا 24 كيلومتر رفتن و برگشتن است . اگرچه احتياط به جمع در 45 كيلومتر رفتن و 5 / 22 كيلومتر رفت و برگشت خوب است . سؤال 67 . كسى كه براى درس خواندن هفته‌اى يك يا دو بار به بيش از مسافت شرعى سفر